می روم به جایی دور

من ستاره ای تنها

من ستاره ای مغرور !!!

بر لبم سرودی شاد

می روم به تنهایی

تا به کشوری آزاد !

یک شهر آزاد است

شهر دلم

با دستهای تو

یک شهرِ آباد است

عشق ابدی زلال باید باشد

من در همه شهرها گذشتم با عشق

اما سفری محال باید باشد

تا لحظه هایم را پاییزی کنم

ای خیالِ رنگارنگِ من ...

مردم برای دیدن تو جنگ می کردند

بالای بالا شاخه های سیب در پاییز

با عشق تو تکرارِ یک آهنگ می کردند

احساس می کنم که تو را روز زایشم

لبهای کودکانه ی من شعر خوانده اند

هرگز کسی شبیه تو در هیچ شعر من

اینگونه دلپذیر تر از واژه ها نبود

من فکر می کنم به تو

به تو من فکر می کنم ...